Geschreven als antwoord op Neil Young’s Southern Man en Alabama, waarin de mensen in het zuiden worden betiteld als rascistisch.

Sweet Home Alabama: Lynyrd Skynyrd

Je hoort na 3 tellen door wie Robert Palmer is beïnvloed. Inderdaad, Little Feat. Twee nummers op de LP Some People Can Do What They Like, zijn door leden van Little Feat geschreven. En net als op de LP daarvoor, Sneakin Sally Through The Alley, doen The Meters de begeleiding, geholpen door Lowell George en Aaron Neville.

1976 Man Smart, Woman Smarter

Rare gozer, die Rundgren: altijd balancerend tussen aanstekelijke hitgevoelige liedjes en experimentele jazz, rock of symphonische rock. Ik bezat de dubbelaar TODD, die staat vol met wat ik net beschreef. Het nummer Can We Still Be Friends is van latere datum, ‘78, en is misschien bekender van Robert Palmer, die er een hit mee had.

1978 Can We Still Be Friends: Todd Rundgren

Debuutsingle van de band met uiteraard Jan Akkerman op gitaar en Kaz Lux met zijn karakteristieke stemgeluid. Een andere prima single was Dark Rose. Akkerman en drummer Pierre van der Linden verlieten Brainbox voor Focus na het debuutalbum.

YouTube-clip met beelden van PinkPop 1971 Down Man: Brainbox

Dit is zo’n song dat jarenlang in je hoofd blijft zitten, of je wil of niet. Kevin Ayers was één van de oprichters van Soft Machine was, dus vond ik het verbazend dat hij met zo’n lichtvoetig nummer op de proppen kwam. Zijn andere solowerk ken ik overigens niet.

1973 Carribean Moon: Kevin Ayers

Wat voor de Glimmer Twins Exile On Mainstreet was, is voor Led Zeppelin Physical Graffiti. Beiden 2LP’s, grote variatie in muziekstijlen en voor alle twee bands de laatste LP die het beluisteren waard was. Meer dan waard, I may add.

1975 Earls Court: Trampled Underfoot: Led Zeppelin

Seamus staat op de LP Meddle uit 1971 en het gejank van de hond Seamus is een wezenlijk onderdeel van de song. Voor de film Pink Floyd: Live at Pompeii Seamus vervangen door Mademoiselle Nobs, een Russische wolfshond. Ook werden in deze versie de lyrics weggelaten, en speelt David Gilmour mondharmonica.

1971 Live at Pompei: Seamus (Mademoiselle Nobs): Pink Floyd

Titelsong van de gelijknamige LP, die in eerste instantie door de platenmij werd afgewezen wegens te oncommerciëel. Dus werd eerst het lichtvoetigere On The Beach uitgebracht. Tonight’s The Night staat in het teken van de dood door een overdosis van twee bandleden, gitarist Danny Whitten en roadie Bruce Berry. De laatste wordt ook genoemd in het nummer.

Tonight’s The Night: Neil Young

Wie kent Wreckless Eric nog? Uit de stal van Stiff Records (Ian Dury, Elvis Costello, Nick Lowe), kwam hij plotsklaps met Whole Wide World op de proppen. Een deuntje dat maar twee akkoorden kent, en door een heleboel artiesten werd gecoverd.

2005 Whole Wide World: Wreckless Eric

She Was Naked was een klein hitje voor SuperSister. En hoewel ze nog een aantal singles uitbrachten (Radio o.a), waren het toch vooral de LP’s en hun concerten die in het geheugen gegrift staan. Muzikaal waren ze verwant aan Soft Machine en Pink Floyd, overgoten met een jazz-rock sausje.

2000 reünieconcert Supersister: She Was Naked

18 Coz I Luv U – Slade

april 25, 2008

Ze werden dan wel gerekend tot de zg glamrock, behalve de mallotige bassist Dave Hill was er gelukkig weinig nichterigs aan Slade. Met name de stem van Noddy Holder klinkt als een klok. Ik had alle singles van Slade uit de periode ‘71-’75. De laatste Far, Far Away was de laatste, en eigenlijk ver van de keiharde rauwe meezing Rock&Roll uit de hoogtijdagen. Coz I Luv U vind ik nog steeds een briljant nummer.

1971Coz I Luv U

In de top 5 van mijn meest gedraaide LP’s staat Okie van JJ Cale. Ik had elk nummer van die plaat kunnen kiezen, want er staat werkelijk geen minder liedje op. Dat de plaat staat als een huis komt komt ook door de productie; het lijkt alsof ie in één sessie is opgenomen en zonder overdubs e.d.

jj cale okie

Cajun Moon: JJ Cale

16 Hippie – Suzannes

april 18, 2008

Terwijl de leden van hun grote voorbeeld The Ramones allemaal Ramone van achteren heten, gingen The Suzannes zich van voren allemaal Suzanne noemen. De Suzannes hadden hun basis op de (toen nog) TH Enschede. Ze brachten hun enige EP ‘New Disease’ in 1978 uit op het 1000idioten label. Dat label heette zo omdat men ervan uitging dat er altijd wel 1000 idioten te vinden waren die hun plaatje kochten!

suzannes

2007 reünie van The Suzannes: Hippie, Deepfreeze Boy, TH Baby

Kan wat mij betreft in één adem genoemd worden met het nummer hieronder. 1978 was een goed jaar voor briljante popdeuntjes. Ook nog eens niet onverdienstelijk gecoverd door the Fine Young Cannibals ( de typische 80ies drumcomputer is wel een minpuntje).

1978 Ever Fallen in Love..: Buzzcocks

Dé favoriete single van John Peel (RIP). Peel gaf songs altijd een waardering van 1 t/m 5 sterren; Teenage Kicks kreeg 28 sterren! Hij vertelde in een interview dat hij de regel Teenage Dreams, So Hard To Beat op zijn grafsteen wilde zien. Begin dit jaar is dat uiteindelijk ook gebeurd.

1978 The Undertones: Teenage Kicks

Nummer van de 2e en fantastische LP Dub Housing van Pere Ubu. Zeer aanstekelijke underground van de groep rond zanger  David Thomas.

Kon geen YouTube-clip van deze LP vinden daarom Dub Housing op Amazone met samples

Nummer van de comeback LP van Beefheart, Shiny Beast en tevens mijn favo album van Don van Vliet. Deze LP is een logisch vervolg op zijn magnus opus Trout Mask Replica, eind jaren 60.

1980 Franse TV: Bat Chain Puller

Een zin uit de bio van Livin’ Blues:’…Manager van de groep was de moeder van Ted, mevrouw Oberg…’ De blues in Nederland, maar wel on-nederlands goed. Van de vaste kern overleed mondharmonicaspeler John Lagrand in 2005 (longemfyseem). De andere twee, Ted Oberg en Nicko Christiansen, maken her en der nog steeds muziek. Livin’ Blues was trouwens bijzonder populair in Polen! Ander bekend nummer is natuurlijk Wang Dang Doodle.

lbboogie.jpg

Uit het Duitse Beat-Club begin jaren 70: LB Boogie

Silver Machine staat uitgerekend niet op de dubbel-live LP (afb) van de spacerockband Hawkwind. Space Rituals, zo heet die live LP, was de enige plaat die ik had van Hawkwind. De muziek klinkt meer spacey dan hardrock. Zeker als je in ogenschouw neemt dat Lemmy (Motörhead) in de band zat! Af en toe denk je dat je naar Pink Floyd (on acid) aan het luisteren bent. Grijsgedraaid!

spaceritual.jpg

1972 Silver Machine: Hawkwind

Rock Bottom is de pièce de resistance van de ex-drummer/zanger van the Soft Machine, Robert Wyatt. Sea Song heeft nog een vrij traditionele structuur, de rest van de LP is vrij expressionistisch met jazzinvloeden.

rockbottom.jpg

1975 Sea Song Live in Paris

Richman schreef dit 2 akkoorden garagenummer in 1972 in de auto van z’n vader. Hij was geobsedeerd door The Velvet Underground, en wilde net als hun klinken. Het nummer werd pas een hit in de hoogtijdagen van de punk/new wave. Op de flipside stond volgens mij een vrijwel instrumentale (langere) versie.

roadrunner.jpg

 

Jonathan Richman & The Modern Lovers Roadrunner, Roadrunner (fantastische super8-clip)

Er bestaan twee (officiële) versies van Willin’. Tijdens opnames voor de 1e LP van Little Feat blesseerde Lowell George zijn hand, waardoor Ry Cooder slidegitaar speelt. Op de volgende LP, Sailin’ Shoes (afb), speelde Lowell George de 2e, meer akoestische versie. In het in Willin’ genoemde plaatsje in Nevada, Tonapah (…I’ve been from Tuscon to Tucumcari, Tehachapi to Tonapah…), nuttigde ik ooit de lunch.
sailingshoes.jpg
1975 Little Feat Fat Man In The Bathtub (ik kon Willin’ niet vinden)